Ponieważ charakterystyczne rozmiary zdjęcia cyfrowego (np. 2560x1920) podawane są zawsze w pikselach, w celu określenia maksymalnego możliwego do uzyskania formatu odbitki na papierze musimy dokonać prostego przeliczenia. Chcąc określić wymiary zdjęcia o rozdzielczości 300 dpi, dzielimy wartości podane w pikselach przez 300 - 2560/300 = 8,53 cala i 1920/300 = 6,4 cala, a otrzymany wynik przeliczamy na centymetry, mnożąc go śmieszne obrazki liczbę 2,54 (1 cal = 2,54 cm) - 8,53 x 2,54 = 21,666 cm i odpowiednio 6,4 x 2,54 = 16,256 cm.

Przeciętna wielkość pliku powstałego w wyniku skanowania odbitki 10x15 cm, nawet po zastosowaniu kompresji JPEG, będzie wynosiła około 500 kilobajtów - w sam raz, biorąc pod uwagę pojemność płyty CD, ale zbyt dużo, jeśli nasze fotografie będziemy chcieli opublikować w Internecie. W tym ostatnim przypadku obrazki powinny być zeskanowane w jeszcze niższej rozdzielczości (na przykład 72 dpi), tak aby dostosować ich rozmiar do przepustowości łączy internetowych.

Nie jest to proste, a problemy pojawiają się już na etapie wyboru sprzętu do fotografowania, gdyż: - niektóre proste aparaty nie pozwalają na zapisywanie zdjęć bez utraty jakości (mają tylko tryby High i Low JPEG - oba stratne), - aparaty obsługujące format TIFF na ogół zapamiętują ujęcia w postaci nieskompresowanej - zapewne ze względu na zrozumiałą niechęć producentów do uiszczania opłat licencyjnych. Strony-szkolne-i-klasowe Apartment Magnatka lektury sakralnie pisze smaczne wierszyki.